menek

1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)

Kulağın kıkırdak kısmi, kulak kepçesi (Ur.)

1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)

Küçük yüzlü insan (Ada.)

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

1. Şişman, göbekli insan (Or.) 2. Çirkin, koca başlı (Ada.) 3. Kaşı, kipriği olmayan (Ky.)

Sesin algılanmasını sağlayan duyu.

Doğumun hemen öncesinde, fetüsün görünen yüzünün ön kısmındaki amniyotik kesenin bir kısmı yırtıldığında uterustan atılan amniyotik sıvı için kullanılan bir terimdir.

1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)

Dış kulağın etli kısmı, bir kıkırdan parçası ve deriden oluşur.

Bell felci (yüz felci), yüz sinirinin şişmesi ya da kesilmesi sonucu ortaya çıkan bir felç durumudur; yüzün bir tarafını etkiler.

Kulağın kıkırdak kısmi, kulak kepçesi (Ur.)

Brakiyal pleksusun bir dalı.

Sırtla ilgili, sırtta veya sırt yakınında yerleşmiş anlamına gelir ya da kişi yüzükoyun uzandığında bir vücut yapısının üst kısmını ifade eder.