ölük

Zayıf, kansız, cansiz kimse (Isp.)

Zayıf, kanşız, cansız kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Mn. Kc. Tr. Sv. Ank. Nğ. Ada.)

1. İshalli (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. iz. Ba. Çkr. Ama. Sm. Or. Ank. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Kansız, cansız, ölümcül (Bo.) 3. Hasta ve öksürüklü (Mn.)

1. Testislerinden ameliyat olmuş erkek (Isp.) 2. Kiz ve kadınların cinsel organı (Isp. Es. Nğ. Kn. Iç.)

Evlerde pis suların dışarıya akması için yapılan uzun oluk (Çkr.)

Zayıf, cansiz (Nğ.)

Zayıf, kansız, cansiz kimse (Isp.)

Zayıf, kanşız, cansız kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Mn. Kc. Tr. Sv. Ank. Nğ. Ada.)

1. İshalli (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. iz. Ba. Çkr. Ama. Sm. Or. Ank. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Kansız, cansız, ölümcül (Bo.) 3. Hasta ve öksürüklü (Mn.)

1. Testislerinden ameliyat olmuş erkek (Isp.) 2. Kiz ve kadınların cinsel organı (Isp. Es. Nğ. Kn. Iç.)

Evlerde pis suların dışarıya akması için yapılan uzun oluk (Çkr.)

Genellikle, boğmaca bakteri hücresinin tümünü değil belli parçalarını içeren boğmaca asılarını tanımlamak icin kullanılan "hücre içermeyen" anlamına gelen bir terim.

(Humerus) Üstkol kemiği (humerus), üstkolun iskeletini oluşturur.

Zayıf, cansiz (Nğ.)