ölümsemek

Can çekişmek (Gaz.)

Can çekişmek (Ba.)

1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)

1. Hızla çarpmak (insan ya da hayvan yüreği) (Dz. Ay. Mğ. Ant.) 2. Can çekişmek (Ant.)

1. Seğirmek (Af. Isp. Dz. Ay. Es. Çkr. Çr. Ama. Sv. Ank. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Can çekişmek (Mğ.)

1. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayilacak gibi olmak (Isp. Dz. To. Sv. Gaz.) 2. Zayıflamak, güçsüzleşmek (Dz. Ks. Kn.) 3. Can çekişmek (Dz.) 4. Aşırı taşkın davranışlar yapmak (Ank.)

Can çekişmek (Gaz.)

Can çekişmek (Ba.)

1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)

1. Hızla çarpmak (insan ya da hayvan yüreği) (Dz. Ay. Mğ. Ant.) 2. Can çekişmek (Ant.)

1. Seğirmek (Af. Isp. Dz. Ay. Es. Çkr. Çr. Ama. Sv. Ank. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Can çekişmek (Mğ.)

1. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayilacak gibi olmak (Isp. Dz. To. Sv. Gaz.) 2. Zayıflamak, güçsüzleşmek (Dz. Ks. Kn.) 3. Can çekişmek (Dz.) 4. Aşırı taşkın davranışlar yapmak (Ank.)

Can (ist.)

Can (Gr.)