omurov

Omurga (Ist. To.)

1. Zayıf, arık (To.) 2. Hasta (To.)

1. Vücut, beden (Dz. Ks. Sn. To. Or. Kr. Ank.) 2. Sırt, arka (Dz. Ks. Sn. To. Or. Kr. Ank.) 3. Göğüs kemiği (ist.)

1. Gerdan, çene altı (Çkl. Kc. Çkr. Çr. Ama. To. Ezc. Bt. Mr. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Kr.) 2. Çene (To. Sv.) 3. Girtlak (Sv.)

1. Büyümek, gelişmek (Dz. Ay. Bo. Çr. Mğ.) 2. Bebek ağlarken tıkanmak, katılmak (iç.) 3. Boğaza tıkanan bir şeyi çıkartmaya çalışmak (Ng.) 4. Soğukta kalıp üşümek (Kn.) 5. Kan pıhtılaşmak (To.) 6. Hastalıktan kalkmak,...

Omurga (Çr.)

Omurga (Ist. To.)

Omur sütununun yanlarından çıkan omurga sinirleri, omurilikle bedenin yüzeysel yapıları arasında her iki yönde bilgi iletimi işlevini görür.

Omurga ya da omur sütunu, kafatasının alt kısmından leğen kemiğine doğru uzanarak, sırtın ortasında iskeletin merkez eksenini oluşturur.

İnsanda omurga sütunu normalde kıvrımlıdır; ancak anormal eğrilik de yaygın görülen bir durumdur.

Omurga sütunu normalde kıvrımlıdır; ancak hastalık, yaralanma ya da doğuştan bozukluklar, aşırı eğriliğe (kamburluk ve lordozda olduğu gibi) yol açabilir Omurgası öne ya da ileri doğru olanlar, kambur bir görünüşe sahiptir.

Omurga bozukluklarının en sık rastlanan belirtisi, sırt ağrısıdır.

Miyelografi, omuriliğin röntgen filmi gibi, kemik iliğindeki hücrelerin biyopsisi anlamına da gelir.

1. Zayıf, arık (To.) 2. Hasta (To.)