onalmak
lyileşmek, düzelmek (Ba. Bo. Gaz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görters
1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
kulak tözü
Kulak arkası, kulak tozu (Af. Dz. iz. Mn. Ba. Es. Bo. Gm. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. iç. Krk.)
barmak
Parmak (Ba. Bo. Tr. To. Or. Gr. Gm. Gaz. Hat. Kn. Kr. Vn. Isp. Brs. Es. Mr. Yz. Ank. Ada. İç. Ky.)
gidişmek
Kaşınmak (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Kc. Bo. Sn. Ama. Or. Gr. Gaz. Hat. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Tk.)
keleş
1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
emlslk
Sütkardeş (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Cr. Ama Or. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.)
Benzer içerikler
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
kulak tözü
SözlükKulak arkası, kulak tozu (Af. Dz. iz. Mn. Ba. Es. Bo. Gm. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. iç. Krk.)
barmak
SözlükParmak (Ba. Bo. Tr. To. Or. Gr. Gm. Gaz. Hat. Kn. Kr. Vn. Isp. Brs. Es. Mr. Yz. Ank. Ada. İç. Ky.)
gidişmek
SözlükKaşınmak (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Kc. Bo. Sn. Ama. Or. Gr. Gaz. Hat. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Tk.)
keleş
Sözlük1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
emlslk
SözlükSütkardeş (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Cr. Ama Or. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.)
bıngıl bıngıl
Sözlük1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
ümük
Sözlük1. Soluk borusu, gırtlak, boğaz (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Gaz. Yz. Ank. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. Krk. Bo. ist.) 2. Çene (Kn.)