ötürgeç
İshal (Es. Ks. Bo. Sm.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görötürgeç olmak
İshal olmak (Bo. Ks.)
ters
1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
baymak
1. Yiyeceğin baygınlık vermesi, mideyi hafifçe bulandirmasi, midede ezinti yapması (Dz. Iz. Kü. Es. Kc. Zn. Çkr. Sm. Gr. Ank. Nğ. Mğ. Af. Gaz. Or.) 2. Bayıltmak (Dz. Ks. To. Gr.) 3. Yormak (Ks.) 4. Büyümek gelişmek, s...
duma
1. Nezle, grip, bronşit (Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Bo. ist. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ank. Ky. Ant. Mğ. Ed. Uş. Ada.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Dz. Bo. Kn.)
bilkımak
Yarası iltihaplanmak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Sm. Sn. Or. Gr. Mğ.)
uyku semesl
Uyku sersemi (Isp. Brd. Dz. Kü. Ba. Es. Bo. Ks. Ckr. Sn. Sm. Or. Gr. Sv. Krş. Ky. Ns. Nğ. Ant. İç. Krk.)
Benzer içerikler
ötürgeç olmak
Sözlükİshal olmak (Bo. Ks.)
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
baymak
Sözlük1. Yiyeceğin baygınlık vermesi, mideyi hafifçe bulandirmasi, midede ezinti yapması (Dz. Iz. Kü. Es. Kc. Zn. Çkr. Sm. Gr. Ank. Nğ. Mğ. Af. Gaz. Or.) 2. Bayıltmak (Dz. Ks. To. Gr.) 3. Yormak (Ks.) 4. Büyümek gelişmek, s...
duma
Sözlük1. Nezle, grip, bronşit (Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Bo. ist. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ank. Ky. Ant. Mğ. Ed. Uş. Ada.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Dz. Bo. Kn.)
bilkımak
SözlükYarası iltihaplanmak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Sm. Sn. Or. Gr. Mğ.)
uyku semesl
SözlükUyku sersemi (Isp. Brd. Dz. Kü. Ba. Es. Bo. Ks. Ckr. Sn. Sm. Or. Gr. Sv. Krş. Ky. Ns. Nğ. Ant. İç. Krk.)
geyrek
Sözlük1. Kaburga kemiğinin alt kismı (Af. Mn. Brs. Es. Kc. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Adi. Sv. Ank. Nğ. Kn.) 2. Göbek (Ezc.)
esürük
Sözlük1. Cin, peri çarpmış kimse (To.) 2. Saralı (Ama.) Plesenta, son, etene (Çkl. Bo. Ks. Sm. eş Ama. Tr. Ezc. El. Hat. Sv. İç. Kerkük)