pirlemek

Yikamak (Af. Brd. Mn. Es. Sk. To. Ama. Dy. El. Gaz. Ky. Nğ. Kn.)

El, ayak ve diğer organları uyuşmak (To. Sv. Nğ. Kn.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

1. Yüzde ve vücutta çıkan çıbanlar, kızartılar (Us. Es. Kc. Sk. Ks. Ckr. Cr. Or. Tr. Ezm. Sv. Yz. Ank. Nğ. Kn.) 2. El, ayak ve yüzün kızarıp şişmesiyle meydana gelen hastalik, yılancık (Mn. Bil. Bo. Zn. Çkr. Sn. Sm. A...

Yıkamak (Mr.)

Yıkamak (ist.)

Yikamak (Af. Brd. Mn. Es. Sk. To. Ama. Dy. El. Gaz. Ky. Nğ. Kn.)

El, ayak ve diğer organları uyuşmak (To. Sv. Nğ. Kn.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

1. Yüzde ve vücutta çıkan çıbanlar, kızartılar (Us. Es. Kc. Sk. Ks. Ckr. Cr. Or. Tr. Ezm. Sv. Yz. Ank. Nğ. Kn.) 2. El, ayak ve yüzün kızarıp şişmesiyle meydana gelen hastalik, yılancık (Mn. Bil. Bo. Zn. Çkr. Sn. Sm. A...

Yıkamak (Mr.)

Yıkamak (ist.)

Yikamak (Cr. Tn.)

1. Bayılacak kadar korkmak (El.) 2. Delirmek (EI.) 3. Sekerek yürümek (Sv. Nş.) 4. Koşmak (Sv.)