pirpirim

Saçına kır düşmüş orta yaşlı kimse (Sm. Or. Gm. Ezm. Ezc. Nğ.)

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

Çok yaşlı kimse (Brd. Hat.)

1. Çok sinirli kimse (Tr.) 2. Yaşlı (Kc.)

1. Ayakları çarpık kimse (Ckr. Ama. Ar. Ezc. MI. Ank.) 2. Eli ayağı çarpık, ağzı eğri kimse (Çr. El.)

1. Sakalı bıyığı çıkmamış delikanlı (Nğ.) 2. ince, uzun boylu kimse (Af. Isp. Or. Ezc. MI. Mr. Hat. Sv.) 3. Baldırı, bacağı açık kimse (To. Kn.)

Saçına kır düşmüş orta yaşlı kimse (Sm. Or. Gm. Ezm. Ezc. Nğ.)

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

Çok yaşlı kimse (Brd. Hat.)

1. Çok sinirli kimse (Tr.) 2. Yaşlı (Kc.)

1. Ayakları çarpık kimse (Ckr. Ama. Ar. Ezc. MI. Ank.) 2. Eli ayağı çarpık, ağzı eğri kimse (Çr. El.)

1. Sakalı bıyığı çıkmamış delikanlı (Nğ.) 2. ince, uzun boylu kimse (Af. Isp. Or. Ezc. MI. Mr. Hat. Sv.) 3. Baldırı, bacağı açık kimse (To. Kn.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Orta yaşlı (Çr. Ezc.)