şalak
1. Obur (Kü.) 2. Erkek çocuk (Ant.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkızan
1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)
ineze
1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)
döl
1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...
bülük
Küçük erkek çocuğun cinsel organı (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Kü. Es. Bo. Mr. Hat. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant. Mğ.)
abır
1. Küçük çıcukların kasık ve koltuk altlarına pudra yerine sürülmek üzere nane, mersin, kekik, gül ve cennet süpürgesi yapraklarını döğerek elde edilen toz (Isp. Brd. Dz. Ant.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Brs.)
hıra
1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
Benzer içerikler
kızan
Sözlük1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)
ineze
Sözlük1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)
döl
Sözlük1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...
bülük
SözlükKüçük erkek çocuğun cinsel organı (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Kü. Es. Bo. Mr. Hat. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant. Mğ.)
abır
Sözlük1. Küçük çıcukların kasık ve koltuk altlarına pudra yerine sürülmek üzere nane, mersin, kekik, gül ve cennet süpürgesi yapraklarını döğerek elde edilen toz (Isp. Brd. Dz. Ant.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Brs.)
hıra
Sözlük1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
dingln
Sözlük1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)
tayfalmak
Sözlük1. Acıkmak (Kü.) 2. Açlıktan güçsüz kalmak (Isp. Ant.) 3. Susamak (Brd.)