şamtln
Zayıf, kemikleri çıkmış ve çıplak (Nğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görcıba
1. Kel, saçsız (Ks.) 2. Zayıf, ince ve küçük (Isp. Dz. İst.) 3. Bebeklikten çıkmış çocuk (iz. Mn. Ba. ist. Çr. Tr. Kü.) 4. Çıplak (Es.)
yalın
1. Zayıf yüzlü (Nğ.) 2. Çıplak (Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Es. Sk. Çkr. To. Kr. MI. Hat. Yz. Ank. Ky. Nğ. İç.)
cıbar
1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...
cibir
1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)
göden
1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...
doncak
Belden aşağı çıplak (Nğ.)
Benzer içerikler
cıba
Sözlük1. Kel, saçsız (Ks.) 2. Zayıf, ince ve küçük (Isp. Dz. İst.) 3. Bebeklikten çıkmış çocuk (iz. Mn. Ba. ist. Çr. Tr. Kü.) 4. Çıplak (Es.)
yalın
Sözlük1. Zayıf yüzlü (Nğ.) 2. Çıplak (Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Es. Sk. Çkr. To. Kr. MI. Hat. Yz. Ank. Ky. Nğ. İç.)
cıbar
Sözlük1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...
cibir
Sözlük1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)
göden
Sözlük1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...
doncak
SözlükBelden aşağı çıplak (Nğ.)
soymaç
SözlükBeden, çıplak vücut (Nğ.)
kıtırdamak
SözlükOynak kemikleri ya da kırık kemikleri birbirine sürerek ses çıkarmak (Kc. Ks. Tr. Nğ. Kn.)