semir

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

1. Şişman, tombul (yanak için) (Ezc.) 2. Çok şişman (Kn.) 3. ishal (Bo.)

1. Kisa boylu (adam) (Kn.) 2. Kısa boylu şişman (Çr.) 3. Çok şişman (bebek için) (Ama.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

Şişman (Bo.)

Şişman (Isp.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

1. Şişman, tombul (yanak için) (Ezc.) 2. Çok şişman (Kn.) 3. ishal (Bo.)

1. Kisa boylu (adam) (Kn.) 2. Kısa boylu şişman (Çr.) 3. Çok şişman (bebek için) (Ama.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

Şişman (Bo.)

Şişman (Isp.)

Şişman (Or.)

Şişman (Isp.)