şibek

Çapak (Ama. To. Ezm. Ezc. Sv. Yz. iç.)

1. Küçük el (Kn.) 2. Çapak (Sm. Or. Tr. Gr. Ezc. Ağ. Ank. Kn. Mğ.)

1. Çapak (Or. Gr.) 2. Sakat (Ağ. Kr. Bt. Vn.) 3. Şaşı (Bt. Vn. Ur.) 4. inme, felç (Kr.) 5. Kötürüm, sakat (Vn.)

1. İshal, sürgün (Ama. Or. Sv. Ky.) 2. ishal olmuş kimse (Ama.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

1. Ölecekmiş gibi zayıf, cıliz olan (Af. Bo. Ks. Sm. Ama. Or. Sv. Nğ. Ada. Çr.) 2. Ölümcül (Ks. Or. Sv. Nş. Nğ.)

Çapak (Ama. To. Ezm. Ezc. Sv. Yz. iç.)

1. Küçük el (Kn.) 2. Çapak (Sm. Or. Tr. Gr. Ezc. Ağ. Ank. Kn. Mğ.)

1. Çapak (Or. Gr.) 2. Sakat (Ağ. Kr. Bt. Vn.) 3. Şaşı (Bt. Vn. Ur.) 4. inme, felç (Kr.) 5. Kötürüm, sakat (Vn.)

1. İshal, sürgün (Ama. Or. Sv. Ky.) 2. ishal olmuş kimse (Ama.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

1. Ölecekmiş gibi zayıf, cıliz olan (Af. Bo. Ks. Sm. Ama. Or. Sv. Nğ. Ada. Çr.) 2. Ölümcül (Ks. Or. Sv. Nş. Nğ.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

Yellenmek (Ama. Or. Gm. Yz.)