siğlim
1. Yemek beğenmeyen (Dz. Ay. Iz. Es.) 2.Yüz, surat, bakış (iç.) 3. Neşesiz (iç.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görçımkışmak
1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B
döş
1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...
bertik
1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
döl
1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...
yalın
1. Zayıf yüzlü (Nğ.) 2. Çıplak (Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Es. Sk. Çkr. To. Kr. MI. Hat. Yz. Ank. Ky. Nğ. İç.)
eserll
1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)
Benzer içerikler
çımkışmak
Sözlük1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B
döş
Sözlük1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...
bertik
Sözlük1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
döl
Sözlük1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...
yalın
Sözlük1. Zayıf yüzlü (Nğ.) 2. Çıplak (Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Es. Sk. Çkr. To. Kr. MI. Hat. Yz. Ank. Ky. Nğ. İç.)
eserll
Sözlük1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)
yakarca
Sözlük1. Tatarcık (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Kc. Nğ. Kn. İç. Mğ. Ant.) 2. Zona, deride olan ağrılı ve kasıntılı kabarcıklar (Ada.)
emlk
Sözlük1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)