sıkılamak

Yorgunluktan, hastalıktan ya da sıkintidan sık sik nefes almak, inlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Es. Ba. Çkr. Ank. Nğ. Ant. Mğ.)

1. Yüzde çıkan, yüzün başka yerlerine dağılan yara (Dz. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. iç.) 2. Ergenlik (Brs.) 3. Sıkıntıdan çıkan sivilce (Ada.) 4. Allerji (Ada.)

1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...

Küçük çocuk ağlamak (Sv. Yz. Ng.)

Bingıldak (Ama.) 1. Çocuk durmadan ağlamak dmgildamak (Nğ.) 2. Zayıflamak, halsiz düşmek (Dz.)

Sikıntıdan bunalmak (Sn.)

Yorgunluktan, hastalıktan ya da sıkintidan sık sik nefes almak, inlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Es. Ba. Çkr. Ank. Nğ. Ant. Mğ.)

1. Yüzde çıkan, yüzün başka yerlerine dağılan yara (Dz. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. iç.) 2. Ergenlik (Brs.) 3. Sıkıntıdan çıkan sivilce (Ada.) 4. Allerji (Ada.)

1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...

Küçük çocuk ağlamak (Sv. Yz. Ng.)

Bingıldak (Ama.) 1. Çocuk durmadan ağlamak dmgildamak (Nğ.) 2. Zayıflamak, halsiz düşmek (Dz.)

Sikıntıdan bunalmak (Sn.)

1. Hasta acıya dayanmak (Nğ. Ant. iç.) 2. Sızlanmak, üzülmek (Isp.)

Ağlamak (Sm.)