şimik
1. Kemik (Mş.) 2. Kaval ve incik kemiklerinin alt bölümleri (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görmekiş
1. Alt çene, çene kemiği (iç. Ant.) 2. Kulak memesinin altinda, cene kemiklerınin arkasındaki yumuşak kısım (Isp. Kn. iç.)
dal
1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
flli
1. Uyluk kemiği (isp. Ant.) 2. Kol ya da bacak kemiklerinin çıkıntılari, kenetleri (Isp. Kn.)
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
tat
1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...
geyrek
1. Kaburga kemiğinin alt kismı (Af. Mn. Brs. Es. Kc. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Adi. Sv. Ank. Nğ. Kn.) 2. Göbek (Ezc.)
Benzer içerikler
Kavalkemiği
Tıbbi terimKaval ya da incik kemiği, alt bacağın iki kemiğinden içte ve daha kalın olan kemiktir.
Tibia
Tıbbi terimAlt bacaktaki iki uzun kemiğin içte ve daha kalın olanı, shin (kaval kemiği) ad TİBİANIN YERİ İncik kemiği olarak da adlandırılan tibia alt bacakta derinin altında kolayca hissedilebilir.
mekiş
Sözlük1. Alt çene, çene kemiği (iç. Ant.) 2. Kulak memesinin altinda, cene kemiklerınin arkasındaki yumuşak kısım (Isp. Kn. iç.)
Fibula
Tıbbi terimAlt bacağın iki kemiğinin dışta kalan ve daha ince olanıdir.
Femur (kalça kemiği)
Tıbbi terimVücuttaki en uzun kemik olan femur, uy luk kemiğinin tıbbi ismidir.
İncik tahtasi (koşucu bacaği)
Tıbbi terim"İncik tahtası”, hepsi alt bacakta ağrıya yol açan çeşitli durumları anlatmak amacıyla kullanılan ortak bir terimdir.
dal
Sözlük1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
Yürüme
Tıbbi terimAyakları sırasıyla kaldırıp, bir ayak yerden kalkmaya başlarken diğer ayağı yerle temasa geçirerek vücudun hareket ettirilmesi.