sırtlak

Ön dişleri dışarıya doğru fırlak olan kimse (Kü.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Ay. iz. Ba. Es. Çkr. Mr. Hat. Sv. Yz. Kn. Iç.)

1. Vurulma, zorlanma gibi nedenlerle göz ya da fitığı dışarıya doğru fırlamak (Gaz. iç.) 2. Çıban baş vererek akmaya başlamak (Es. Bo. Hat. Sv. Nğ. Ant.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Rz.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Vn.)

Ön dişleri dışarıya doğru fırlak olan kimse (Kü.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Ay. iz. Ba. Es. Çkr. Mr. Hat. Sv. Yz. Kn. Iç.)

1. Vurulma, zorlanma gibi nedenlerle göz ya da fitığı dışarıya doğru fırlamak (Gaz. iç.) 2. Çıban baş vererek akmaya başlamak (Es. Bo. Hat. Sv. Nğ. Ant.)

Yemek borusunun divertikülü (duvardan dışarıya doğru cepleşmiş yapı) veya dış cebi, yemek borusunun, çevreleyen kasın kenarları arasından ‘balonlaşması' sonucu oluşabilir.

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Rz.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Vn.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Brd.)