suluk düşmek

Yaşı ilerlemek, elden ayaktan düşmek (iz.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

Sülük (Sn.)

Baygın (Sv. Ada.)

Yaşı ilerlemek, elden ayaktan düşmek (iz.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

Sülük (Sn.)

Düz bedeni ve her iki ucunda vantuzları olan kan emici bir solucan türü.

Parmak ucunun derisi üzerindeki oval kıvrımların modelinin bir yüzeye iz olarak çıkarılmasıdır.

Baygın (Sv. Ada.)