süme

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

Kafa (Kn.)

1. Bas, kafa (Mn.) 2. Kisa boylu kimse (Bo.)

Baş dönmek (Kn.)

1. Kulaği çınlamak (Dz. Kü. Çkr. Ks. To. Ank. Ns. Nğ. Kn. Ant. Mğ.) 2. Gürültü ya da üşümekten dolayı baş ya da kulağı uğuldamak (Uş. Ama.)

1. Kellerin başında kellikten geriye kalmış izlere denir (Mr. Kn.) 2. Saçsiz bas, kel (Ba. Bo. Sn. Ama. To. Kr. V. Gaz. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Tk.) 3. Kadının cinsel organı (Sv. Yz. Krş. ic.)

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

Kafa (Kn.)

Ağrının en yaygın türlerinden biri.

İnsanın kafa derisinde yaşayan ve kan emerek beslenen küçücük, kanatsız böcekler (PEDICULUS HUMANUS CAPITIS).

1. Bas, kafa (Mn.) 2. Kisa boylu kimse (Bo.)

Kafaya darbe trafik kazalarında, spor yaparken, düşmelerde, saldırılarda, evde ya da işyerindeki kazalarda ya da mermi yarasından dolayı meydana gelebilir.

Baş dönmek (Kn.)

Gerilime bağlı baş ağrısı, genellikle başın ön kısmında görülür ve bu ağrıya kafa derisi, boyun ve çene kaslarında sertlik eşlik eder.