sütce
Şiş karınlı, kansız (Af.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görtırıl
Zayıf, kanşız, cansız kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Mn. Kc. Tr. Sv. Ank. Nğ. Ada.)
tihmıl
Şiş karınlı kimse (Ada.)
tırik
1. Hastalıklı çocuk (Mr.) 2. İshal, sürgün (Bt. Mr. Nğ.) 3. Zayıf, kansız, cansiz kimse (Af. Mn. Es. Sn. Ama. To. Mr. Krş. Ky. Kn. Ada.)
güplek
Şiş karınlı, sıska adam (Ama.)
bezime
1. Yara, bere (Af.) 2. Deride morluk, çürük (Af.) 3. Deride şiş ve kızartılarla beliren bir deri hastalığı (Brd.)
kede
Şiş karınlı, sarı yüzlü, hasta çocuk (Kn.)
Benzer içerikler
tırıl
SözlükZayıf, kanşız, cansız kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Mn. Kc. Tr. Sv. Ank. Nğ. Ada.)
tihmıl
SözlükŞiş karınlı kimse (Ada.)
tırik
Sözlük1. Hastalıklı çocuk (Mr.) 2. İshal, sürgün (Bt. Mr. Nğ.) 3. Zayıf, kansız, cansiz kimse (Af. Mn. Es. Sn. Ama. To. Mr. Krş. Ky. Kn. Ada.)
güplek
SözlükŞiş karınlı, sıska adam (Ama.)
bezime
Sözlük1. Yara, bere (Af.) 2. Deride morluk, çürük (Af.) 3. Deride şiş ve kızartılarla beliren bir deri hastalığı (Brd.)
kede
SözlükŞiş karınlı, sarı yüzlü, hasta çocuk (Kn.)
göde
Sözlük1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)
gebeş
Sözlük1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)