tarhan

1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)

1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...

1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)

Uzun boylu kimse (Vn. Bt.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Uyuz hastalığı (Ama. To. Ağ. Kr. Vn. Bt. Ur. Kerkük) 2. Kel (Or.) 3. Çiban (Kn.) 4İri yarı, yaşlı kadın (Ar.) 5. Cüzzamlı (Kerkük)

1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)

1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...

1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)

Uzun boylu kimse (Vn. Bt.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Uyuz hastalığı (Ama. To. Ağ. Kr. Vn. Bt. Ur. Kerkük) 2. Kel (Or.) 3. Çiban (Kn.) 4İri yarı, yaşlı kadın (Ar.) 5. Cüzzamlı (Kerkük)

Zehirlenmek (Uş. Brd. Ay. iz. Ckl. Kc. Bo. Ks. Çr. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezc. Vn. El. Bt. Sv. Ank. Nğ.)

Zehir (iz. Ma. Ba. Bo. ist. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Tn. El. Sv. Yz. Ank. Nğ. Tk. Mş.)