teletür

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

1. Kansız, zayıf insan (Mğ.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Ks.)

1. Ruh, can (Ks. Kn. Mğ.) 2. Öksürük (Ant.) 3. Zayıf kimse (Bo.)

1. Kendi zayıf, karnı büyük ve şişkın kimse (Gaz.) 2. Çok yemekten hazımsızlığa uğramış kimse (Gaz.)

1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

1. Kansız, zayıf insan (Mğ.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Ks.)

1. Ruh, can (Ks. Kn. Mğ.) 2. Öksürük (Ant.) 3. Zayıf kimse (Bo.)

1. Kendi zayıf, karnı büyük ve şişkın kimse (Gaz.) 2. Çok yemekten hazımsızlığa uğramış kimse (Gaz.)

1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Çok zayıf kimse (Kc.)

Çok zayıf kimse (Mğ.)