tiğdirmek

Fışkırarak işemek (erkek için) (Isp. Kc. Krk. Nğ.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

döl

1. Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Isp. Ay. iz. Kc. ist. Sm. Ama. Gr. Ar. Ezm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Yz. Krş. Ky. Nğ. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Piç (Or. Ar.) 3. Canlilarda üremeyi sağlayan tohum (Isp. Dz. Mr. Es. To. ...

kızan

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

yalama

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

debreşmek

Nüksetmek, tekrarlamak (Af. Isp. Dz. iz. Ba. Brs. Kc. Çr. Or. Tr. MI. Gaz. Yz. Ky. Nğ. Kn. Krk. Tk.)

bertilmek

1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)

konak

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

tiğdirmek

Benzer halk sözlüğü kayıtları

döl

kızan

yalama

debreşmek

bertilmek

konak

Benzer içerikler

döl

kızan

yalama

debreşmek

bertilmek

konak

ilişmek

çepel