tık ayak

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Takma ayak (Çkr.) •

1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Mavi gözlü kimse (Çr. Ks. Sv. Kn. Mğ. Ed.) 2. Sarışın kimse (Kü.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Takma ayak (Çkr.) •

1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Mavi gözlü kimse (Çr. Ks. Sv. Kn. Mğ. Ed.) 2. Sarışın kimse (Kü.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

Takma dişler, dişlerin ve dişetlerinin yerine kullanılan yapay diş ve dişetidir.

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)