tinglldemek
Titremek (Brd. Or. iç.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görfaldıramak
1. Soğuktan titremek, ceneleri birbirine vurmak (Nğ. Kn. İç) 2. Yaşlılıktan dolayı sesi titremek (ic.)
bertilmek
1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)
cibir
1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)
feldlremek
1. Zayıflik ya da hastalik nedeniyle ürperip titremek (Uş. Nğ.) 2. Titremek (Organ için) (Nğ. Kn. iç. Mğ.)
apalak
1. Tombul, gürbüz, sevimli (Brd. Dz. Mn. Zn. Ks. To. Or. Tr. MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada. İç.) 2. Yeni emeklemeye başlamış çocuk (iç.)
sal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
Benzer içerikler
faldıramak
Sözlük1. Soğuktan titremek, ceneleri birbirine vurmak (Nğ. Kn. İç) 2. Yaşlılıktan dolayı sesi titremek (ic.)
bertilmek
Sözlük1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)
cibir
Sözlük1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)
feldlremek
Sözlük1. Zayıflik ya da hastalik nedeniyle ürperip titremek (Uş. Nğ.) 2. Titremek (Organ için) (Nğ. Kn. iç. Mğ.)
apalak
Sözlük1. Tombul, gürbüz, sevimli (Brd. Dz. Mn. Zn. Ks. To. Or. Tr. MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada. İç.) 2. Yeni emeklemeye başlamış çocuk (iç.)
sal
Sözlük1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
gancık
SözlükDişi insan ya da hayvan (Isp. Brd. Dz. Ba. Bo. Zn. Ks. Sm. Or. ic.)
dayfalmak
SözlükBulantı duymak, bayilma derecesine gelmek, bayilmak (Af. Isp. Brd. Dz. To. Or. Kn. Ada. Iç. Ant. Mg.)