tirildemek

1. Zayıflik ya da hastalik nedeniyle ürperip titremek (Uş. Nğ.) 2. Titremek (Organ için) (Nğ. Kn. iç. Mğ.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. Soğuktan titremek, ceneleri birbirine vurmak (Nğ. Kn. İç) 2. Yaşlılıktan dolayı sesi titremek (ic.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Deri üzerinde olan ve kasıntı yapan kırmızı kabarcıklar, kurdeşen (Mn. Es. Bo. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Krş.) 2. Kaşıntı (Bo.)

Erkeğe düşkün kadın (Isp. Es. Bo. Ama. Kn. Nğ. İç.)

1. Zayıflik ya da hastalik nedeniyle ürperip titremek (Uş. Nğ.) 2. Titremek (Organ için) (Nğ. Kn. iç. Mğ.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. Soğuktan titremek, ceneleri birbirine vurmak (Nğ. Kn. İç) 2. Yaşlılıktan dolayı sesi titremek (ic.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Deri üzerinde olan ve kasıntı yapan kırmızı kabarcıklar, kurdeşen (Mn. Es. Bo. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Krş.) 2. Kaşıntı (Bo.)

Erkeğe düşkün kadın (Isp. Es. Bo. Ama. Kn. Nğ. İç.)

Memeden kesilmemiş çocuk (Af. Isp. Brd. Dz. Es. Bo. Nğ. Kn.)

Nüksetmek, tekrarlamak (Isp. Brd. Dz. Ay. İz. Kü. Es. Bo. Sv. Ky. Nğ. Mg.)