tıylak
Zayıf (Dz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görpeçel
1. Yaşlı kimse (Dz.) 2. Zayıf kimse (Dz.)
aydeş
1. İğdiş (Dz.) 2. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Uş. Kn. Mğ.)
ırgın
1. Zayıf, siska, güçsüz (Af. Isp. Brd. Dz. Brs. Kn. Ada. İç. Mğ. Krk.) 2. Yorgun (Isp. Brd. Dz. Es. Ank. Kn. Ic. Ed.) 3. Hasta, rahatsız (Isp. Brd. Dz. Iz. Mğ.)
dingln
1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
ili
Zayıf (Dz.)
Benzer içerikler
peçel
Sözlük1. Yaşlı kimse (Dz.) 2. Zayıf kimse (Dz.)
aydeş
Sözlük1. İğdiş (Dz.) 2. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Uş. Kn. Mğ.)
ırgın
Sözlük1. Zayıf, siska, güçsüz (Af. Isp. Brd. Dz. Brs. Kn. Ada. İç. Mğ. Krk.) 2. Yorgun (Isp. Brd. Dz. Es. Ank. Kn. Ic. Ed.) 3. Hasta, rahatsız (Isp. Brd. Dz. Iz. Mğ.)
dingln
Sözlük1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
ili
SözlükZayıf (Dz.)
kolayır
SözlükZayıf (Dz.)
mıntırıklı
SözlükZayıf (Dz.)