tokuç

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Bebek, bir aylıktan iki yaşına kadar olan, çocuk (iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. İst. Zn. Ks. Ezm. Ezc. Nğ. Kn. Ed. Krk. Tk. Mn. Sv. Ky.) 2. Dilsiz (Az.)

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...

1. Hastalıklı çocuk (Mr.) 2. İshal, sürgün (Bt. Mr. Nğ.) 3. Zayıf, kansız, cansiz kimse (Af. Mn. Es. Sn. Ama. To. Mr. Krş. Ky. Kn. Ada.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Bebek, bir aylıktan iki yaşına kadar olan, çocuk (iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. İst. Zn. Ks. Ezm. Ezc. Nğ. Kn. Ed. Krk. Tk. Mn. Sv. Ky.) 2. Dilsiz (Az.)

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...

1. Hastalıklı çocuk (Mr.) 2. İshal, sürgün (Bt. Mr. Nğ.) 3. Zayıf, kansız, cansiz kimse (Af. Mn. Es. Sn. Ama. To. Mr. Krş. Ky. Kn. Ada.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Bebek, süt cocuğu (Mğ.) 2. Bebeklikten çıkmış çocuk (Dz. Mn. ist Kn. Mğ.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkık tedavisinde kullanılan iç yağı ve karasakız karışımı yakı (MI. Hat. Sv. iç).