tomaz
1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkemçlk
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
himhim
1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)
çot
1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...
yamsuk
1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)
ters
1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
meyirsek
1. Cinsel istek duyan (Ky.) 2. Yavrusuna çok düşkün clan insan ya da hayvan (Iz. Çkr. Nş. Ky.)
Benzer içerikler
kemçlk
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
himhim
Sözlük1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)
çot
Sözlük1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...
yamsuk
Sözlük1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
meyirsek
Sözlük1. Cinsel istek duyan (Ky.) 2. Yavrusuna çok düşkün clan insan ya da hayvan (Iz. Çkr. Nş. Ky.)
emlik
SözlükSüt emmekte olan insan ya da hayvan yavrusu (Isp. Dz. Es. Ks. Sm. Ama. To. Tn. MI. Mr. Gaz. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç.)
süksün
Sözlük1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)