tömmek
Deride kabanklık, şişkinlik oluşmak (Isp.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görürkmek
1. Yarası başka yerlere sıçramak (Isp. Es. Or. iç.) 2. Saç taranırken zorlama sonucu kopan tellerin dibinde kellik oluşmak (Isp.)
konaklanmak
Saçı kepeklenmek, konak oluşmak (Nğ.)
çelermek
1. Büyümek, gelişmek (Dz. Ay. Bo. Çr. Mğ.) 2. Bebek ağlarken tıkanmak, katılmak (iç.) 3. Boğaza tıkanan bir şeyi çıkartmaya çalışmak (Ng.) 4. Soğukta kalıp üşümek (Kn.) 5. Kan pıhtılaşmak (To.) 6. Hastalıktan kalkmak,...
bezl
1. Bir çeşit kocakarı ilâcı (Isp.) 2. Yara veya çiban dolayısıyla vücudun herhangi bir yerinde meydana gelen şişkinlik, beze (Ay.)
yılancık
1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...
uluma
Deride kaşıntılı kabarcıklarla beliren hastalık (Isp. Brd.)
Benzer içerikler
ürkmek
Sözlük1. Yarası başka yerlere sıçramak (Isp. Es. Or. iç.) 2. Saç taranırken zorlama sonucu kopan tellerin dibinde kellik oluşmak (Isp.)
konaklanmak
SözlükSaçı kepeklenmek, konak oluşmak (Nğ.)
çelermek
Sözlük1. Büyümek, gelişmek (Dz. Ay. Bo. Çr. Mğ.) 2. Bebek ağlarken tıkanmak, katılmak (iç.) 3. Boğaza tıkanan bir şeyi çıkartmaya çalışmak (Ng.) 4. Soğukta kalıp üşümek (Kn.) 5. Kan pıhtılaşmak (To.) 6. Hastalıktan kalkmak,...
bezl
Sözlük1. Bir çeşit kocakarı ilâcı (Isp.) 2. Yara veya çiban dolayısıyla vücudun herhangi bir yerinde meydana gelen şişkinlik, beze (Ay.)
yılancık
Sözlük1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...
uluma
SözlükDeride kaşıntılı kabarcıklarla beliren hastalık (Isp. Brd.)
yakarca
Sözlük1. Tatarcık (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Kc. Nğ. Kn. İç. Mğ. Ant.) 2. Zona, deride olan ağrılı ve kasıntılı kabarcıklar (Ada.)
bertik
Sözlük1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...