tüğürcük

1. Vücutta şiş ve kızartilarla beliren bir deri hastalığı (Uş. Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Bo. Ks. Sn. Ama. Or. Ank. Kn.) 2. Kızıl hastalığı (Es.) 3. Firengi (Kü.) 4. Vücutta akşamları çıkıp, sabahları bat...

1. Tatarcık (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Kc. Nğ. Kn. İç. Mğ. Ant.) 2. Zona, deride olan ağrılı ve kasıntılı kabarcıklar (Ada.)

1. Bütün vücudu kaplayan, kırmızı benekler şeklinde beliren ve sonra sulu yara haline gelen hastalık (Dz. Iz. Çkl. Mğ.) 2. Vücutta çıkan şişler (Çkl.) 3. Çiçek hastalığı (Çkl.) 4. Dolama hastaliği, penaris (Hat.)

1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

1. Vücutta şiş ve kızartilarla beliren bir deri hastalığı (Uş. Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Bo. Ks. Sn. Ama. Or. Ank. Kn.) 2. Kızıl hastalığı (Es.) 3. Firengi (Kü.) 4. Vücutta akşamları çıkıp, sabahları bat...

1. Tatarcık (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Kc. Nğ. Kn. İç. Mğ. Ant.) 2. Zona, deride olan ağrılı ve kasıntılı kabarcıklar (Ada.)

1. Bütün vücudu kaplayan, kırmızı benekler şeklinde beliren ve sonra sulu yara haline gelen hastalık (Dz. Iz. Çkl. Mğ.) 2. Vücutta çıkan şişler (Çkl.) 3. Çiçek hastalığı (Çkl.) 4. Dolama hastaliği, penaris (Hat.)

1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

1. Dilsiz (Isp. Dz. Iz. Ba. Mn. Es. Çr. Sm. Gaz. krs. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Kekeme (Dz. iz. Mn. Çr. Dy. Ky. Nş. Nğ. Ada. Kıb.) 3. Ayağın altı, taban (Gm.) 4. El ayası (Ezc. Vn. Mş.) 5. Deli (Uş.) 6 Üreme organı...