tuğyan

Şişman, semiz (Or.)

Kısa boylu şişman kimse (Krk.)

Şişman, semiz (Sv. Ada. İç.9

1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

Şişman, semiz (Or.)

Kısa boylu şişman kimse (Krk.)

Şişman, semiz (Sv. Ada. İç.9

1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

Bayıltmak (Krk.)

Zayıf (Krk.)