tuytuklu

1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)

1. Uzun zaman kadın bulamayan adam (Ba. Ay. Sk. Ks. Gm. Tn, Sv. Nğ. iç. Mğ.) 2. Cinsel ilişkide çok suistimal yapan adam (Gr. Tr.) 3. Eliyle menisini getiren adam (Or. Ezm. Ank.) 4. Ac (iz. Es. Kc. Gr. Ar.) 5. Yoksui,...

iriyarı adam (Sv.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Kısa boylu, sişman adam (Dz. Sv. Kn.)

1. Kadının cinsel organı (Yz.) 2. Ciliz adam (Sv.)

1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)

1. Uzun zaman kadın bulamayan adam (Ba. Ay. Sk. Ks. Gm. Tn, Sv. Nğ. iç. Mğ.) 2. Cinsel ilişkide çok suistimal yapan adam (Gr. Tr.) 3. Eliyle menisini getiren adam (Or. Ezm. Ank.) 4. Ac (iz. Es. Kc. Gr. Ar.) 5. Yoksui,...

iriyarı adam (Sv.)

Kansız, cansız adam (Sv.)

Kısa boylu, sişman adam (Dz. Sv. Kn.)

1. Kadının cinsel organı (Yz.) 2. Ciliz adam (Sv.)

Çirkin ve uzun boylu adam (Isp. Brd. Sv. Yz. Mğ.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)