vizıltı

inilti (Isp.)

1. Boğaz (Dz. İç. Mğ.) 2. Yemek borusu (Dz.) 3. Nefes borusu (Dz.) 4. Girtlak (Isp. Mğ.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

1. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayilacak gibi olmak (Isp. Dz. To. Sv. Gaz.) 2. Zayıflamak, güçsüzleşmek (Dz. Ks. Kn.) 3. Can çekişmek (Dz.) 4. Aşırı taşkın davranışlar yapmak (Ank.)

1. Zayıf, siska, güçsüz (Af. Isp. Brd. Dz. Brs. Kn. Ada. İç. Mğ. Krk.) 2. Yorgun (Isp. Brd. Dz. Es. Ank. Kn. Ic. Ed.) 3. Hasta, rahatsız (Isp. Brd. Dz. Iz. Mğ.)

1. Diş nezlesi (Isp. Dz.) 2. Genellikle çene altının ve yüzün şişmesiyle beliren hastalık (Dz.) 3. Ağır hasta, durumu ölüme yakın olan hasta (Ay. Bo. Es). 4. Nezle (Isp. Brd. Dz. Ant. Mğ.)

Çınlama, çevreden gelen herhangi bir dış ses olmadığında kulaklardan birinde ya da her ikisinde bir ses işitme hissidir.

inilti (Isp.)

1. Boğaz (Dz. İç. Mğ.) 2. Yemek borusu (Dz.) 3. Nefes borusu (Dz.) 4. Girtlak (Isp. Mğ.)

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

1. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayilacak gibi olmak (Isp. Dz. To. Sv. Gaz.) 2. Zayıflamak, güçsüzleşmek (Dz. Ks. Kn.) 3. Can çekişmek (Dz.) 4. Aşırı taşkın davranışlar yapmak (Ank.)

1. Zayıf, siska, güçsüz (Af. Isp. Brd. Dz. Brs. Kn. Ada. İç. Mğ. Krk.) 2. Yorgun (Isp. Brd. Dz. Es. Ank. Kn. Ic. Ed.) 3. Hasta, rahatsız (Isp. Brd. Dz. Iz. Mğ.)

1. Diş nezlesi (Isp. Dz.) 2. Genellikle çene altının ve yüzün şişmesiyle beliren hastalık (Dz.) 3. Ağır hasta, durumu ölüme yakın olan hasta (Ay. Bo. Es). 4. Nezle (Isp. Brd. Dz. Ant. Mğ.)

1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B