yalamık
Dudakta çıkan yara, uçuk (Bo. Nğ. Ky.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göryalama
1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)
yalıma
Dudakta çıkan yara, uçuk (Brd.)
maçça
1. Dert, hastalık (frengi, kanser gibi ağır hastalıklar) (Isp. Dz. Es.Sm. Ank. Krş. Ky. Nğ. Ada.) 2. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Isp. Dz. Ay. Kü. Bo. Mr. Ank. Nğ. Mğ.) 3. Çok düşünce ve üzüntüden olan ...
sıtmak
içi sıvı ya da irin dolu yara ya da kabarcığı patlamak (Isp. Brd. Dz. Bo. Çr. Çkr. Nş. Ky. Kn. Ada. İç. Ant. Nğ.)
ürküntü
1. Yüzde çıkan, yüzün başka yerlerine dağılan yara (Dz. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. iç.) 2. Ergenlik (Brs.) 3. Sıkıntıdan çıkan sivilce (Ada.) 4. Allerji (Ada.)
ıtdirseği
Arpacık, göz kapağında çıkan sivilce (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Es. Kc. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant.)
Benzer içerikler
yalama
Sözlük1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)
yalıma
SözlükDudakta çıkan yara, uçuk (Brd.)
maçça
Sözlük1. Dert, hastalık (frengi, kanser gibi ağır hastalıklar) (Isp. Dz. Es.Sm. Ank. Krş. Ky. Nğ. Ada.) 2. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Isp. Dz. Ay. Kü. Bo. Mr. Ank. Nğ. Mğ.) 3. Çok düşünce ve üzüntüden olan ...
sıtmak
Sözlükiçi sıvı ya da irin dolu yara ya da kabarcığı patlamak (Isp. Brd. Dz. Bo. Çr. Çkr. Nş. Ky. Kn. Ada. İç. Ant. Nğ.)
ürküntü
Sözlük1. Yüzde çıkan, yüzün başka yerlerine dağılan yara (Dz. Sv. Yz. Ky. Krş. Nğ. Kn. iç.) 2. Ergenlik (Brs.) 3. Sıkıntıdan çıkan sivilce (Ada.) 4. Allerji (Ada.)
ıtdirseği
SözlükArpacık, göz kapağında çıkan sivilce (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Es. Kc. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant.)
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
göden
Sözlük1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...