zincifle

Zehir (Sn. Bt.)

Zehir (iz. Ma. Ba. Bo. ist. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Tn. El. Sv. Yz. Ank. Nğ. Tk. Mş.)

Sinirli, aksi, titiz (Ml.)

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

Zehir (Sn. Bt.)

Zehir (iz. Ma. Ba. Bo. ist. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Tn. El. Sv. Yz. Ank. Nğ. Tk. Mş.)

Sinirli, aksi, titiz (Ml.)

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)