Burun

Solunum yollarının en üstteki organıdır ayrıca koku alma organıdır. YAPISI Burun, ön tarafindaki nostrilleri (burun delikleri) arka tarafındaki nazofarinkse (boğazın üst tarafi) bağlayan hava yoludur. Öndeki, kıkırdaktan oluşan nazal septum ile arka taraftaki kemik nasal yolu iki odaya böler. Burnu köprüsü iki küçük nazal kemik ten ve kıkırdaktan oluşur. Nasal yolun çatısı kafatasının tabanında kemiklerden; maksilla (üst çene) duvarlarından;

NÜKLEİK ASİTLER

Vücut hücrelerinde iki tür nükleik asit bulunur: DNA ve RNA. Her ikisi de uzun, zincir benzeri moleküllerdir (sarmal). DNA iç içe geçen iki ipten (cifte sarmal) oluşurken, RNA genellikle yalnızca tek bir iptir. Nükleik asitler, nükleotidler denen birimlerden oluşur. Nükleotidlerin her biri bir şeker ve bir fosfat grubuyla bir bazdan DNA molekülü Guanin (G) ve zemini sert damaktan oluşur. Her duvardan mukus membranla kaplı üç konka (ince, aşağı doğru kıvrılan kemik plakları) çıkar. Hepsi dolu, mukus membranla kaplı kaviteler (paranazal sinüs adı verilir) nazal yola açılır. Bütün duvarlarda göz yaşlarının boşaltıldığı nazolarkimal kanala geçiş vardır. Nasal yolun çatısındaki oflaktörü sinirin tüy benzeri uçları, koku duygusundan sorumludur. FONKSİYON Burnun bir önemli fonksiyonu inhale edilen havayı solunum yollarına geçmesinden önce süzmek, isitmak ve nemlendirmektir. Nostrillerin hemen içinde, küçük kıllar büyük toz partiküllerini ve yabancı cisimleri yakalar. Daha küçük toz partikülleri konkanın mikroskobik tüy benzeri çıkıntıları sayesinde inhale edilen havadan filtre edilirler. Konkanın mukusu içeri doğru akar, mikroorganizmaları ve yabancı cisimleri yutulmak ve midede gastrik asit tarafından yıkılmak üzere geriye nazofarinkse doğru taşır. Burun, ayrıca olfaktör sinir uçları sayesinde koku alır. Olfaktör sinir uçları inlale edilen duman tarafından uvarıldıklarında, bu bilgiyi beyindeki olfaktör bulba iletir. (Bakınız ayrıca burun hastalıkları kutusu). oluşur. DNA'da dört farklı baz vardır: Adenin (A), Sitosin(C), Guanin (G) ve Timin (T). Bu bazlar adenin timinle ve sitosin guaminle olacak şekilde eşleşir ve DNA'nın karakteristiği olan çifte sarmalı oluşturur. RNA DNA'nın tek bir iplik gibi modelidir, ancak timin yerine adeninle eşleşen urasil (U) bazı vardır. Bir nükleotid Şeker Baz Adenin (A) Sitosin (C)