bağrıgeçik

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Cüce kimse (Ant.) 2. Küçük ve çekik gözlü kimse (Ml. Mr. Ky.) 3. Çipil göz (Kü.)

Çok yiyen, karnı büyük insan ya da hayvan (Bo.)

1. Gözünü sık sık açıp kapayan kimse (To. Sv. Kn.) 2. Kısık, yana doğru çekik (göz için) Nğ.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Isp. Ks.) 2. ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Çr.)

1. Kendi zayıf, karnı büyük ve şişkın kimse (Gaz.) 2. Çok yemekten hazımsızlığa uğramış kimse (Gaz.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Cüce kimse (Ant.) 2. Küçük ve çekik gözlü kimse (Ml. Mr. Ky.) 3. Çipil göz (Kü.)

Çok yiyen, karnı büyük insan ya da hayvan (Bo.)

1. Gözünü sık sık açıp kapayan kimse (To. Sv. Kn.) 2. Kısık, yana doğru çekik (göz için) Nğ.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Isp. Ks.) 2. ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Çr.)

1. Kendi zayıf, karnı büyük ve şişkın kimse (Gaz.) 2. Çok yemekten hazımsızlığa uğramış kimse (Gaz.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

Karnı büyük olan kimse (Or.)