gangıldayık

ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Bo.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

Yavrusuna çok düşkün insan ya da hayvan (Kü. Es. Ks. Çr. Ky.)

ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Bo.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Beli kınk insan ya da hayvan (Af. Dz. iz. Mn. Mğ. Ks. Ant.) 2. Topal (Tk.) 3. Aptal (Isp. Es. Ky.)

Yavrusuna çok düşkün insan ya da hayvan (Kü. Es. Ks. Çr. Ky.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...