bığır

Ur, vücudun herhangi bir yerinde olan şişlik (Brs. Kü. Ks. To.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

bertik

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...

arınmak

Yikanmak, temizlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Cr. Sn. Sm. To. Or. Gr. Tr. Gm. Kr. Ezc. Tn. MI. Sr. Ur. Gaz. Bt. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. ...

akarca

1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...

çağa

Bebek, çocuk (Af. Isp. Ay. Sk. Brs. İst. Çr. Ks. Sm. Ama. To. Or. Tr. Kr. Ezc. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada.)

hıra

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

almacık

Kalça kemiği, uyluk başı (Isp. Brd. Ay. iz. Ba. Brs. Kü. Es. Kc. ist. Ks. Çr. To. Gm. Ar. Hat. Ank. Ed. Krk. Tk.)

bığır

Benzer halk sözlüğü kayıtları

bertik

arınmak

akarca

çağa

hıra

almacık

Benzer içerikler

bertik

arınmak

akarca

çağa

hıra

almacık

akıtmak

bağa