çalçar

Eğri büyrü bacaklı, yıkıla yıkıla yürüyen kimse (Ky. Kn.)

1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...

Paytak yürüyen, bacaklan çarpık olan (Kr.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)

Eğri büyrü bacaklı, yıkıla yıkıla yürüyen kimse (Ky. Kn.)

1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...

Paytak yürüyen, bacaklan çarpık olan (Kr.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)

ince ve eğri bacaklı kimse (Kn.)

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)