cılımın

1. İnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Brd. Dz.) 2. Gücü azalmak (Ay.)

Husyeleri yaralanmış, şişmiş insan (Gm.)

Insan ve hayvan ayaği (Gm.)

Zayıf, çelimsiz insan ve hayvan (Gm.)

insan ve hayvanlarda olan büyük çıban (Gm.)

Büyümeyen, kısa ve bodur kalan insan ya da hayvan (Gm. Sv.)

1. İnsan olduğu yere yıkılıp kalmak (Brd. Dz.) 2. Gücü azalmak (Ay.)

Husyeleri yaralanmış, şişmiş insan (Gm.)

Insan ve hayvan ayaği (Gm.)

Zayıf, çelimsiz insan ve hayvan (Gm.)

insan ve hayvanlarda olan büyük çıban (Gm.)

Büyümeyen, kısa ve bodur kalan insan ya da hayvan (Gm. Sv.)

1. Insan ensesi (Nğ.) 2. Kiç, makat (Kr. Nğ.) 3. Kalça yanları (Gm.)

1. İrileşmiş yara (Af. Isp.) 2. Vücutta sık sık çıkan yara (Isp.) 3. Kuvvet, güç (Gm). 4. insan vücudundaki kir (Dz.)