cognık

1. Kir, pislik (Or.) 2. Burnu çökük olan kimse (Or.)

Burnu yuvarlak ve çökük kimse (Bo.)

1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)

Çökük burunlu (Sv. Ky.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Kir, pislik (Or.) 2. Burnu çökük olan kimse (Or.)

Burnu yuvarlak ve çökük kimse (Bo.)

1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)

Çökük burunlu (Sv. Ky.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

Fazla cinsel istek duyan, tatmin olmayan kişi (Sv.)

Çökük burunlu (Es.)