kuka

Çökük burunlu (Bo.)

Çökük burunlu (Sv. Ky.)

1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)

1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)

1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)

1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)

Çökük burunlu (Bo.)

Çökük burunlu (Sv. Ky.)

1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)

1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)

1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)

1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)

Gözleri çökük (Gaz. Ky.)

Burnu çökük olan kişi (Sv.)