muşuk
1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkertlez
1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)
künük
1. İnsan göbeği (Af.) 2. Basık burunlu (Kü.)
kesdek
1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)
kümkü
1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)
yamsuk
1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)
kümük
1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)
Benzer içerikler
kertlez
Sözlük1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)
künük
Sözlük1. İnsan göbeği (Af.) 2. Basık burunlu (Kü.)
kesdek
Sözlük1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)
kümkü
Sözlük1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)
yamsuk
Sözlük1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)
kümük
Sözlük1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)
süksün
Sözlük1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)
dada
Sözlük1. Bebek, bir aylıktan iki yaşına kadar olan, çocuk (iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. İst. Zn. Ks. Ezm. Ezc. Nğ. Kn. Ed. Krk. Tk. Mn. Sv. Ky.) 2. Dilsiz (Az.)