künük
1. İnsan göbeği (Af.) 2. Basık burunlu (Kü.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkümkü
1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)
kesdek
1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)
yamsuk
1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)
muşuk
1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)
kemçlk
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
kertlez
1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)
Benzer içerikler
kümkü
Sözlük1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)
kesdek
Sözlük1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)
yamsuk
Sözlük1. Eğri, çarpık, yassılmış (burun için) (Sm. Or. Gr.) 2. Basık burunlu (Or.)
muşuk
Sözlük1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)
kemçlk
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
kertlez
Sözlük1. Burnunun üstü çökük olan, basık burunlu (Isp. Mr. Gaz. Sv.) 2. Dişi dökülmüş yaşlı adam (Çr.)
kümük
Sözlük1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)
barak
Sözlük1. Çok kıllı insan (Af. Isp. Ba. Sv.) 2. Çopur, çiçek bozuğu (Kü. İst.) 3. Çocuk, küçük çocuk (Af. Nğ.)