çörüşük

Hastalıklı (Çr. Mr.)

Yaşlanarak öksürüklü, hastalıklı olmak (Çr.)

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

Zayif, hastalıkli, cıliz insan, hayvan ya da bitki (Çr. Or.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

Hastalıklı (Çr. Mr.)

Yaşlanarak öksürüklü, hastalıklı olmak (Çr.)

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

Zayif, hastalıkli, cıliz insan, hayvan ya da bitki (Çr. Or.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...