daba

1. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Dz. Ay. iz. Bo. Kn. İç. Mğ.) 2. Uzun süren ve öldürücü olmayan hastalık (Isp. iç.)

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

Baygın, bitkin, yıpranmış (Isp.)

1. Yorgunluktan bitkin olmak (Uş. Isp. Dz. Kü. Es. İç.) 2. Kışın el ve ayak parmakları soğuktan kizarıp şişerek kaşınmak (Mi. Gaz.)

Cıliz çocuk (Isp.)

1. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Dz. Ay. iz. Bo. Kn. İç. Mğ.) 2. Uzun süren ve öldürücü olmayan hastalık (Isp. iç.)

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

Baygın, bitkin, yıpranmış (Isp.)

1. Yorgunluktan bitkin olmak (Uş. Isp. Dz. Kü. Es. İç.) 2. Kışın el ve ayak parmakları soğuktan kizarıp şişerek kaşınmak (Mi. Gaz.)

Cıliz çocuk (Isp.)

Cıliz, zayıf, kudretsiz (Isp.)

Zayıf, cıliz, hastalıklı (Isp.)