derametil

1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...

1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Bakıma muhtaç kimse (Sm.)

1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...

1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Bakıma muhtaç kimse (Sm.)

Özürlü, sakat kimse (Dz. Sm.)

Büyük karınlı kimse (Sm. Krk.)