dıngış
1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü gördıngır
1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
dangır
Kel, saçı dökülmüş (Kr.)
dankır
Kel, saçı dökülmüş (Ağ.)
dınkabak
Kel, saçı dökülmüş (To.)
dıranga
Kel, saçı dökülmüş (Bo.)
Benzer içerikler
dıngır
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
dangır
SözlükKel, saçı dökülmüş (Kr.)
dankır
SözlükKel, saçı dökülmüş (Ağ.)
dınkabak
SözlükKel, saçı dökülmüş (To.)
dıranga
SözlükKel, saçı dökülmüş (Bo.)
dingiş
Sözlük1. Çok uzun boylu ve zayıf kimse (Mr. Ada.) 2. Kötürüm (Mr.)
gambak
Sözlük1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)