domuşmak
1. Çömelmek (Brd. Ama.) 2. Ölmek (Ng.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görgeçinmek
Ölmek (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Brs. Es. Ama. Or. Gm. Ar. Bt. El. Gaz. Mr. Hat. Sv. Nğ. Kn. Ada. Ic. Ant. Mğ.)
kıkırdamak
1. Ölmek (Kc. Bo. ist. Ama. MI. Nğ. Krk.) 2. Soğuktan donmak (Kc. Bo.)
sal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
geçmek
1. Uykuya dalmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Es. Kc. Sm. Ama. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Kib.) 2. Bilincini yitirmek (Ama.)
keleş
1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
iğinmek
1. Basur, dizanteri, kanlı ve sancıli ishal (Gaz.) 2. Ikınmak (Af. Isp. Dz. Çki. Ama. Mr. Ky. Nğ. Kn. Iç. Mğ.) 3. Kusacak gibi olmak (Brd.) 4. Ikınmak (Nğ.)
Benzer içerikler
geçinmek
SözlükÖlmek (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Brs. Es. Ama. Or. Gm. Ar. Bt. El. Gaz. Mr. Hat. Sv. Nğ. Kn. Ada. Ic. Ant. Mğ.)
kıkırdamak
Sözlük1. Ölmek (Kc. Bo. ist. Ama. MI. Nğ. Krk.) 2. Soğuktan donmak (Kc. Bo.)
sal
Sözlük1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
geçmek
Sözlük1. Uykuya dalmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Es. Kc. Sm. Ama. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Kib.) 2. Bilincini yitirmek (Ama.)
keleş
Sözlük1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
iğinmek
Sözlük1. Basur, dizanteri, kanlı ve sancıli ishal (Gaz.) 2. Ikınmak (Af. Isp. Dz. Çki. Ama. Mr. Ky. Nğ. Kn. Iç. Mğ.) 3. Kusacak gibi olmak (Brd.) 4. Ikınmak (Nğ.)
cibin
Sözlük1. Tatarcık (Kn.) 2. Karasinek (Brd. Gm. Ur. Nğ. Kerkük) 3. Sivrisinek (ist. Sn. Ama.)
akarca
Sözlük1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...